w dupę jebany ()
fraza przymiotnikowa (1.1) (o kimś pogardzanym, kto źle postąpił) cholerny, nieszczęsny, pogardzany
(1.1) Tak np. w końcu 1948 i w początkach 1949 r. przez szereg tygodni słyszałem w celi w ciągu dni i nocy bez końca powtarzane słowa: „w dupę jebany minister aprowizacji" (…)Zeszyty historyczne, nr 67, 1984, str. 100. (1.1) Na to wszystko przybiega strażak, co ich z ognia wyciągnął, za klapy tego Mengele łapie i krzyczy, czemu nie reanimują?! A ten felczer w dupę jebany, pan wybaczy język, mówi coś do niego z uśmiechem (…)Dawid Brykalski, Magdalena Zaleska, Taxi, taxi!: Albo o ludziach, taksówkach i innych zwierzętach, str. 129.