buchać ()
czasownik niedokonany (1.1) gwałtownie się rozprzestrzeniać (1.2) wykonać nagły odskok, uderzenie, ruch (1.3) kraść (1.4) wystrzelić, eksplodować (1.5) uderzać, machać
(1.4) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
buchanie , wybuch , buchnięcie , niewybuch , buch / buchnąć buch
niderlandzki: (1.1) uitbarsten