nerwica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;
(1.1)
(1.1) nerwica narządowa • nerwica wegetatywna
(1.1) neuroza
nerw , nerwy , nerwus , denerwowanie , nadenerwowanie , poddenerwowanie , podenerwowanie , wydenerwowanie , zdenerwowanie , neurotycyzm , neurotyczność denerwować , nadenerwować , poddenerwować , podenerwować , wydenerwować , zdenerwować nerwicowy, nerwowy, podenerwowany, zdenerwowany
angielski: (1.1) neurosis bułgarski: (1.1) невроза duński: (1.1) neurose hiszpański: (1.1) neurosis niemiecki: (1.1) Neurose nowogrecki: (1.1) νεύρωση rosyjski: (1.1) невроз węgierski: (1.1) neurózis