fajrujo ()
rzeczownik (1.1) palenisko
(1.1)
(1.1) Sed la fantomo sidiĝis ĉe la kontraŭa flanko de la fajrujo, kvazaŭ li tion farus kutime.Charles Dickens - La Kristnaska Kanto - El la angla tradukis Martyn Westcott - Eldonita de GEO 2015 → Lecz duch usiadł po przeciwnej stronie paleniska, jak uczyniłby to zwykle. (1.1) Foje vespere malriĉa kamparano sidis ĉe la fajrujo kaj miksis la karbojn, kaj lia edzino sidis kaj ŝpinis.Fratoj Grimm – Elektitaj fabeloj – Fingreto - paĝ. 157 - El la germana tradukis Kabe – INKO 2002 → Pewnego razu wieczorem ubogi chłop siedział przy palenisku i mieszał węgle, a jego żona siedziała i przędła.
fajro, fajraĵo, fajreco, fajrego, fajrejo, fajrero, fajreto, fajrilo, fajrigo fajri, fajreri, fajrigi fajra fajre