bojkotować ()
czasownik niedokonany (1.1) zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu (1.2) odrzucać coś, nie uczestniczyć w czymś, czegoś nie robić
(1.1-2)
(1.1) Poza tym bojkotuję Chiny, a większość znanych marek właśnie tam szyje ubrania„Wprost”, 2008, s. 108.. (1.2) Pani nie bojkotuje alkoholu? — Gdzież tam! Lubię pić i staję się wtedy niemożliwa. — Ano, to doskonale! Bardzom tego ciekaw!Michalina Domańska, Małżeństwo Zygmunta Kietlicza, 1925, s. 135.
bojkot , bojkotowanie , zbojkotowanie zbojkotować bojkotowy
angielski: (1.1) boycott, blackball baskijski: (1.1) boikotatu białoruski: (1.1) байкатаваць bułgarski: (1.1) бойкотирам duński: (1.1) boykotte esperanto: (1.1) bojkoti francuski: (1.1) boycotter hiszpański: (1.1) boicotear; (1.2) boicotear interlingua: (1.1) boycottar jidysz: (1.1) בויקאָטירן (bojkotirn) karpatorusiński: (1.1) бойкотовати niemiecki: (1.1) boykottieren nowogrecki: (1.1) μποϊκοτάρω; (1.2) μποϊκοτάρω rosyjski: (1.1) бойкотировать słowacki: (1.1) bojkotovať słoweński: (1.1) bojkotirati szwedzki: (1.1) bojkotta węgierski: (1.1) bojkottál włoski: (1.1) boicottare