hindi () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) język urzędowy Indii;
(1.1)
(1.1) W Indiach mówi się w języku hindi.
(1.1) język
Hindus , hinduizm , hinduista , hinduistka , Hindustan
angielski: (1.1) Hindi arabski: (1.1) هندية baskijski: (1.1) hindi białoruski: (1.1) хіндзі bułgarski: (1.1) хинди czeski: (1.1) hindština duński: (1.1) hindi francuski: (1.1) hindi gudźarati: (1.1) હિન્દી hindi: (1.1) हिन्दी irlandzki: (1.1) Hiondúis koreański: (1.1) 힌디어 litewski: (1.1) hindi łotewski: (1.1) hindi niemiecki: (1.1) Hindi nowogrecki: (1.1) χίντι rosyjski: (1.1) хинди słowacki: (1.1) hindčina szwedzki: (1.1) hindi turecki: (1.1) Hintçe węgierski: (1.1) hindi włoski: (1.1) hindi
hindi ()
rzeczownik (1.1) hindi
hindi ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) hindi
(1.1)
(1.1) I Indien tales der hindi. → W Indiach mówi się w języku hindi.
(hindī)
hindi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hindi
(1.1)
(1.1) hindiphone
(hindī)
hindi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hindi przymiotnik (2.1) związany z językiem hindi, w języku hindi
(1.1) hindi; (2.1) hindi /; hindis /
< (hindi)
hindi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hindi
hindi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hindi
hindi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hindi przymiotnik (2.1) hindi, dotyczący języka hindi
(1.1) híndi
híndi híndi
hindi ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) hindi
(1.1) en hindi, hindin,
zobacz też: języki krajów Azji w języku szwedzkim
hindi ()
partykuła (1.1) nie
hindi ()
rzeczownik (1.1) indyk
hindi ()
rzeczownik (1.1) hindi
hindi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hindi
(hindī)