praktykant ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto odbywa praktykę zawodową
(1.1)
(1.1) Na początku praktykant mówił „do trzech razy sztuka”, potem „nie od razu Kraków zbudowano”, następnie „ćwiczenie czyni mistrza”. W końcu poddał się i zaczął pić.
(1.1) aplikant, czeladnik, pomocnik, stażysta, terminator
praxis , praktycyzm , praktyczność , praktyk , praktyka , praktykowanie praktykantka praktykować praktyczny, praktykancki praktycznie
angielski: (1.1) trainee, czeladnik apprentice, młody nauczyciel student teacher, młody lekarz houseman / intern czeski: (1.1) praktikant duński: (1.1) praktikant francuski: (1.1) stagiaire , czeladnik apprenti hiszpański: (1.1) practicante , aprendiz niemiecki: (1.1) Praktikant , czeladnik Lehrling , młody nauczyciel Referendar słowacki: (1.1) praktikant słoweński: (1.1) vajenec węgierski: (1.1) gyakornok, praktikáns włoski: (1.1) praticante , tirocinante , (czeladnik) apprendista