osiedlić ()
czasownik przechodni dokonany ( osiedlać) (1.1) pozwolić komuś gdzieś zamieszkać czasownik zwrotny dokonany osiedlić się ( osiedlać się) (2.1) zamieszkać gdzieś
(1.1) (2.1)
(2.1) Wprawdzie Neapol został założony przez Greków i język grecki wciąż był tam powszechnie używany, lecz w neapolitańskim regionie Kampanii osiedlono wielu rzymskich weteranów z inicjatywy Cezara, a jeszcze liczniejsi oczekiwali na przyznanie działek ziemi.
osiedle , osiedlanie , osiedlenie , osiedleniec , osiedliny , dosiedlanie , dosiedlenie , poosiedlanie , powysiedlanie , pozasiedlanie , przesiedlanie , przesiedlenie , przesiedleniec , rozsiedlanie , rozsiedlenie , wysiedlanie , wysiedlenie , wysiedleniec , wysiedlona , wysiedlony , zasiedlanie , zasiedlenie , zasiedleniec , zasiedliny osiedlać , dosiedlać , dosiedlić , poosiedlać , powysiedlać , pozasiedlać , przesiedlać , przesiedlić , rozsiedlać , rozsiedlić , wysiedlać , wysiedlić , zasiedlać , zasiedlić osiedleniowy, osiedleńczy, osiedlowy, przesiedleńczy, wysiedleńczy, zasiedleniowy
angielski: (1.1) settle, domicile, domiciliate esperanto: (1.1) setli, ekloĝi, enloĝi, kolonii rosyjski: (1.1) водворить, расселить, поселить, вселить; (2.1) вселиться, расселиться, заселить, водвориться