kanclerz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech (1.2) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi (1.3) (w dawnej Polsce) tytuł dostojnika kierującego kancelarią panującego, dodatkowo od XV w. sprawującego obowiązki ministra spraw wewnętrznych i zagranicznych
(1.1-3)
(1.1) Helmut Kohl był kanclerzem Republiki Federalnej Niemiec. (1.3) Uriel Górka, kanclerz wielki koronny i biskup poznański, uchodził za mecenasa kultury humanistycznej.
(1.1) lord kanclerz • kanclerz federalny • kanclerz rzeszowy • Żelazny Kanclerz
kancelaria , kanclerstwo , kanclerzanka , kanclerzyna kancelaryjny, kanclerski
angielski: (1.1) chancellor; (1.2) chancellor, vice-chancellor białoruski: (1.1) канцлер czeski: (1.1) kancléř francuski: (1.1) chancelier hiszpański: (1.1) canciller niemiecki: (1.1) Kanzler / Kanzlerin nowogrecki: (1.1) καγκελάριος rosyjski: (1.1) канцлер słowacki: (1.1) kancelár włoski: (1.1) cancelliere