złościć ()
czasownik przechodni niedokonany ( rozzłościć, zezłościć) (1.1) doprowadzać do złości czasownik zwrotny niedokonany złościć się ( rozzłościć się, zezłościć się) (2.1) wpadać w złość
(2.1) Obaj bardzo lubili te spokojne godziny, pełne rozmów i lektury, kiedy nie trzeba było złościć się, słuchać krzyżujących się okrzyków i podporządkowywać się sprzecznym decyzjom.
(1.1) denerwować, gniewać, irytować (2.1) denerwować się, gniewać się, irytować się, jeżyć się, najeżać się, srożyć się, unosić się, zgrzytać zębami, zjeżać się, źlić się, żołądkować się;
złol , złoszczenie , złość , zły zły źle
albański: (1.1) zemëroj; (2.1) zemërohem angielski: (1.1) anger, annoy; (2.1) be angry, be annoyed chiński standardowy: (1.1) 生气 (shēngqì); (2.1) 生气 (shēngqì) francuski: (1.1) irriter, mettre en colère; (2.1) s’irriter hiszpański: (1.1) enfadar, enrojar; (2.1) enfadarse kaszubski: (1.1) gòrzëc, jadłobic, jadowic, złoscëc; (2.1) gòrzëc sã, jiwrowac sã, złoscëc sã, jiwrotac sã, jeżëc sã, jãdzëc sã, jidzëc sã, serdzëc sã, dzëwiec, jadowic sã, jarchòlëc sã, jachrzëc sã, szerszenic sã niderlandzki: (1.1) irriteren, ergeren; (2.1) boos worden, zich boos maken, zich ergeren niemiecki: (1.1) ärgern, wütend machen; (2.1) sich ärgern rosyjski: (2.1) зли́ться turecki: (2.1) kızmak tuvalu: (1.1) ita; (2.1) ita