()
rzeczownik (1.1) północ, północna część kraju/regionu/kontynentu przymiotnik (2.1) północny (leżący na północy) (2.2) borealny
(1.1) 在北方伊斯兰国控制了道路，检查站，火车站。(zài běifāng yīsīlán guó kòngzhìle dàolù jiǎncházhàn huǒchēzhàn) → Na północy ISIS kontroluje drogi, punkty kontrolne i stacje kolejowe. (1.1) 北方和南方之间的天然边界是波托马克河。(běifāng hé nánfāng zhī jiān de tiānrán biānjiè shì bōtuōmǎkè hé) → Naturalną granicą między północą a południem jest Potomak. (2.1) 北方国家的政府代表已把气候变化问题定为政策重点。(běifāng guójiā de zhèngfǔ dàibiǎo yǐ bǎ qìhòu biànhuà wèntí dìng wéi zhèngcè zhòngdiǎn) → Przedstawiciele rządów w krajach północnych uznali zmianę klimatu za priorytet polityczny. (2.2) 俄罗斯的北方森林当属世界之最。(èluósī de běifāng sēnlín dāng shǔ shìjiè zhī zuì) → Lasy borealne Rosji należą do największych na świecie.
(1.1) klasyfikator: brak
(2.1) 北方话 → dialekt północny (języka chińskiego) (2.2) 北方森林 → las borealny
北方人 • 北方邦, 北
→ północ + region