kulfon ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ktoś lub coś niezgrabnego, pokracznego, niewydarzonego, w szczególności osoba lub jej defekt fizyczny (1.2) duży, niezgrabny nos; ciężka i krzywa noga; człowiek niezdarny, niezgrabiasz, pokraka (1.3) krzywa litera bądź inny znak graficzny (1.4) dukat oberżnięty, uszkodzony, podniszczony w obiegu, niepełnowartościowy (1.5) najniższa, niedostateczna ocena w szkole
(1.1-5)
(1.1) Wyglądał niby jakiś utwór cywilizacji europejskiej na tle szarych kulfonów małopolskichStefan Żeromski, Ludzie bezdomni.. (1.1) Żyłaś z nim, dopóki nie miał nic, a teraz go chcesz porzucić, gdy ten kulfon nabrał wartościJózef I. Kraszewski, Nad Sprewą.. (1.2) I acan jesteś, byłeś i będziesz kulfon!Józef I. Kraszewski, Ładny chłopiec. (1.3) Jego zeszyty z pierwszej klasy głównie wypełnione były straszliwymi kulfonami. (1.4) Za siódmym razem Bem znalazł już jednego tylko i okrutnego kulfona w sakiewceWacław Gąsiorowski, Bem.. (1.4) Sięgnął do kamizelki, w której zawsze nosił kulfony oberżnięte i srebroJózef I. Kraszewski, Barani Kożuszek.. (1.5) Mówiłem mu, żeby się do matmy przyłożył, bo ostatnio znów kulfona zarobił.
(1.2) gruby kulfon (1.3) stawiać kulfony (1.5) dostać / zarobić kulfona
(1.3) bazgroł, gryzmoł (1.4) obrzezaniec (1.5) pała, fajka, gała
kulfonik kulfoniasty
nos jak kulfon
prawdopodobnie pochodne od zniekształconego → safanduła, → chytrzec
Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 1991, s. 562