żabieniec ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , gatunek rośliny rosnącej w środowisku wilgotnym; (1.2) knieć błotnaWanda Stec, Z zagadnień motywacji nazw roślin leczniczych w języku polskim i rosyjskim: nazwy motywowane warunkami środowiskowymi roślin, „Studia Wschodniosłowiańskie”, t. 13, 2013, s. 131.
(1.1)
(1.1) żabieniec babka wodna • żabieniec pospolity
(1.1) skolojrzaTeresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 138.
żaba , żabieńcowate, żabieńcowce
(1.2) , od miejsca, w którym występuje dużo żab
(1.2) esperanto: (1.1) alismo