instancja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji (1.2) prośba za kimś (1.3) obiekt klasy, egzemplarz klasyfikatora
(1)
(1.1) Pomysł na instancję, która miała być ponad biskupami, został utrącony przez samych biskupów. (1.1) Dwie kobiety nie poddały się postępowaniu mandatowemu za opalanie się topless na kąpielisku miejskim. Sąd pierwszej instancji uznał, że dopuściły się one nieobyczajnego wybrykuKrzysztof Wala, Nieobyczajny wybryk - art.140 k.w. (analiza prawnokarna i praktyka ścigania). (1.3) Procedurka odwołuje się do trzech instancji klasy o nazwie „Wyjątek_”.
(1.1) instancja prawna / najwyższa instancja / ostatnia instancja / pierwsza instancja
(1.1) stopień, szczebel (1.2) wstawiennictwo
instancyjny, instant
angielski: (1.1) instance; (1.3) instance bułgarski: (1.1) инстанция duński: (1.1) instans ; (1.3) instans esperanto: (1.1) instanco francuski: (1.1) instance hiszpański: (1.1) instancia jidysz: (1.1) אינסטאַנץ (instanc) niemiecki: (1.1) Instanz norweski (bokmål): (1.1) instans norweski (nynorsk): (1.1) instans rosyjski: (1.1) инстанция