jaśnieć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zajaśnieć) (1.1) dawać wyraźnie jasny blask (1.2) odbijać światło; być widocznym, pełnym blasku (1.3) być wyraźnie widocznym ze względu na swoje zalety czasownik nieprzechodni niedokonany ( zjaśnieć) (2.1) tracić natężenie barwy
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Gdyż jak błyskawica pojawia się od wschodu i jaśnieje aż na zachód, tak będzie z przyjściem Syna człowieczego. (1.2) Błękit nieba jaśniał niczym szafir. (1.3) Warszawa radowała się, gwarzyła, jaśniała.
(1.1) promienieć, świecić (1.2) błyszczeć, pałać, świecić, świecić się (1.3) promieniować (2.1) blednąć, płowieć
jasność , jasnota , jaśnienie , jasne zajaśnieć jasny, jaśniejący jasno, jaśnie jasne jasno-
angielski: (1.1) shine; (2.1) go pale francuski: (1.2) briller hiszpański: (1.1) brillar niemiecki: (1.1) leuchten, glänzen, strahlen; (1.3) strahlen; (2.1) blass werden, heller werden wilamowski: (1.1) łouhta, łaojchta, łoühta włoski: (1.1) fulgere