przesłuchiwać ()

czasownik przechodni niedokonany ( przesłuchać) (1.1) wypytywać kogo w czasie śledztwa (1.2) słuchając, sprawdzać co lub kogo (1.3) sprawdzać czyjeś wiadomości z danego zakresu

(1.1) Impe­ra­tor przyj­mie ją w sali tro­no­wej nie po to, by ją przesłuchać (choć Mon sły­szała, że niektórych prze­słu­chuje osobiście), lecz by spojrzeć na nią i wykrzywić posta­rzałą, wosko­watą twarz w jadowitym uśmiechu.

(1.1) badać (1.2) odsłuchiwać (1.3) egzaminować, przepytywać, wypytywać

przesłuchanie , przesłuchiwana , przesłuchiwanie , przesłuchiwany przesłuchać

angielski: (1.1) examine, interrogate, question; (1.2) audition, listen to; (1.3) debrief chiński standardowy: (1.1) 问 (wèn); (1.2) 问 (wèn) duński: (1.1) afhøre, forhøre francuski: (1.1) interroger; (1.2) auditionner, écouter hiszpański: (1.1) interrogar; (1.2) escuchar kaszubski: (1.1) przesłëchòwac niemiecki: (1.1) verhören, vernehmen; (1.2) abhören, abfragen, anhören włoski: (1.1) interrogare; (1.2) ascoltare