malbono ()
rzeczownik (1.1) zło (przeciwieństwo dobra) (1.2) zło (zła sprawa lub czyn)
(1.1-2)
(1.1) En ĉiu malbono estas iom da bono.L. Zamenhof – Esperanta proverbaro – INKO 2001 → W każdym złu jest nieco dobra. (1.1) Kiu ne preferus bonon al malbono?.Henryk Sienkiewicz – Quo vadis? – El pola tradukis Lydia Zamenhof - INKO 2002 – Dua parto - Ĉapitro XXXIX – paĝ. 35. → Kto by nie przełożył dobra nad zło. (1.2) Johano, kiu havis puran konsciencon, ne timis; li ankaŭ sciis, ke la mortintoj al neniu faras ion malbonan; nur vivantaj malbonaj homoj faras al ni malbonon.Hans Christian Andersen – Fabeloj – Vojkamarado - Tradukis L. Zamenhof - Eldonita de GEO – 2015 → Jan, który miał czyste sumienie, nie bał się; wiedział także, że zmarli nikomu nie czynią nic złego; tylko żyjący źli ludzie czynią nam zło. (1.2) Li faris al mi nenian malbonon.M. A. Bulgakov - La majstro kaj Margarita - tradukita de S. Pokrovskij (Jekaterinburg 1996) Parto unua – 13. La heroo aperas. → Nie uczynił mi żadnego zła.
(1.1) fonto de la malbono → źródło zła (1.2) nepardonebla malbono → niewybaczalne zło
(1.1-2) bono
bono, bonaĵo, boneco, bonulo, malboneco, malbonulo, pliboneco bonigi, malbonigi, plibonigi, rebonigi bona, bonega, malbona, nebona bone
(1.2) elekti la malpli grandan malbonon → wybrać mniejsze zło • ripari la malbonon → naprawić zło • necesa malbono → zło konieczne