młócić ()
czasownik przechodni niedokonany ( wymłócić) (1.1) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn (1.2) uderzać w coś miarowo (1.3) także bić kogoś bardzo mocno (1.4) ciągle powtarzać to samo (1.5) szybko, łapczywie jeść czasownik zwrotny niedokonany młócić się (2.1) okładać się, bić się
(1.1-5)
(1.1) Gospodarz młóci zboże od samego rana. (1.3) Polacy młócą Niemców niemiłosiernie, już jest 13:3. (2.1) Jakieś pierwszaki młócą się za szkołą.
(1.1) młócić + • nie młócić + (1.3) młócić + • nie młócić +
młócarnia , młócarz , młócenie , młócka
(1.1) od < → młot
angielski: (1.1) flail, thresh; (1.3) pommel baskijski: (1.1) eultzitu, trailatu białoruski: (1.1) малаціць; (1.2) малаціць; (1.3) малаціць; (1.4) малаціць bułgarski: (1.1) вършея czeski: (1.1) mlátit dolnołużycki: (1.1) młośiś esperanto: (1.1) draŝi; (1.2) draŝi; (1.4) draŝi fiński: (1.1) puida francuski: (1.1) battre hiszpański: (1.1) trillar, desgranar, apalear interlingua: (1.1) disgranar, mallear jidysz: (1.1) דרעשן kaszubski: (1.1) draszowac łaciński: (1.1) trituro łotewski: (1.1) kult niemiecki: (1.1) dreschen nowogrecki: (1.1) αλωνίζω połabski: (1.1) bai̯t portugalski: (1.1) malhar, espalhar, debulhar rosyjski: (1.1) молотить; (1.3) молотить rumuński: (1.1) treiera ukraiński: (1.1) молотити; (1.3) молотити; (1.5) молотити węgierski: (1.1) csépel wilamowski: (1.1) drȧšša włoski: (1.1) dilollare, trebbiare