revoluciemo ()
rzeczownik (1.1) rewolucyjność
(1.1)
(1.1) Li parolis mallaŭte kaj trankvile, sed kun iu interna ardo, kiu tamen ne povis esti nura revoluciemoStellan Engholm. Al Torento, INKO 2001, paĝ. 66. → Powiedział cicho i spokojnie, ale z jakimś wewnętrznym zapałem, który jednak nie mógł być zwykłą rewolucyjnością. (1.1) Aliflanke kritiko al la ĉiopova monarkio, primokado al ĝiaj institucioj kaj bohemia vivo, revoluciemo kaj certan tempon eĉ anarkismo de Hašek kaŭzis, ke li havis senĉese konfliktojn kun polico kaj tiamaj leĝojJaroslav Hašek, La brava soldato Švejk, parto 1, Prologo de Vladimir Vana, INKO 2001. → Z drugiej strony krytyka wszechpotężnej monarchii, ośmieszanie jej instytucji i czeskiego życia, rewolucyjność i przez pewien czas nawet anarchizm Haška sprawił, że miał ciągle konflikty z policją i ówczesnymi przepisami.
(1.1) junaĝa revoluciemo → młodzieńcza rewolucyjność • manko de revoluciemo → brak rewolucyjności
revolucio, revoluciismo, revoluciisto, revoluciulo, revoluciulino revolucii revolucia