ukoić ()
czasownik dokonany ( koić, ukajać) (1.1) wpłynąć łagodząco, uspokoić, pocieszyć
(1.1) Mocne pragnienie najlepiej ukoisz następującym napojem: garść jęczmienia pogotuj z kwartą wody, przecedź, dolej cztery łyżki octu i dwie łyżki praśnego mioduRozmaitości. Rady lekarskie w: Szkółka Niedzielna, Rok I, nr 3 z 15 stycznia 1837 r., s. 12.
(1.1) ukoić ból
koić ukojenie, kojenie
szwedzki: (1.1) lisa, lindra, mildra, stilla, trösta