ר׳

ר׳ () ; polska: r’

(1.1) ; polska: reb (2.1-2) ; polska: r’

(1.1) ; (2.1-2) ;

skrót (1.1) = רב → reb, pan, p. forma ściągnięta (2.1) … zaimka osobowego ער → on (2.2) … zaimka osobowego איר → wy

(1.1) (2.1) (2.2)

(1.1) בײַ ר׳ אפֿרים איז דער רבי געווען מער פֿונעם באַשאַפֿער.‏ → Dla reb Efraima rabin znaczył więcej od (samego) Stwórcyקטלא־קניא (Katle-Kanje): דער ייִדישער קעניג ליר (Der jidiszer kenig Lir).​.

(2.1) ר׳האָט‎ (= ער האָט) → on ma (2.2) ר׳האָט‎ (= איר האָט) → wy macie

ר׳ ייִד! = ר׳ קרובֿ!‏ → proszę pana!