elokwencja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) umiejętność pięknego wysławiania się (1.2) gadulstwo
(1.1-2)
(1.1) Dziadek, jak zwykle krewki, dał się unieść fali elokwencji i szeroko komentował nikczemne poczynania cesarza–matkobójcy, na temat którego właśnie niedawno przeprowadził wnikliwe studia.
(1.1) wymowność; wygadanie (1.2) gadatliwość, gadulstwo, rozmowność, wielomówność
(1.2) małomówność
(1.1) oratorstwo, swada
elokwentność elokwentny elokwentnie
angielski: (1.1) eloquence, elocution, oratory arabski: (1.1) فصاحة , بلاغة , لسن baskijski: (1.1) elokuentzia, etorri białoruski: (1.1) красамоўства , красамоўнасць duński: (1.1) elokvens , veltalenhed francuski: (1.1) éloquence hiszpański: (1.1) elocuencia interlingua: (1.1) elocution kataloński: (1.1) eloqüència niemiecki: (1.1) Eloquenz , Beredsamkeit , Redegewandtheit portugalski: (1.1) eloquência rosyjski: (1.1) красноречие , красноречивость słowacki: (1.1) elokvencia ukraiński: (1.1) елоквенція węgierski: (1.1) ékesszólás włoski: (1.1) eloquenza , facondia