balsamować ()
czasownik niedokonany (1.1) dokonywać balsamowania zwłok, czyli zabezpieczenia ich przed rozkładem za pomocą specjalnych balsamów, żywic
(1.1)
(1.1) Starożytni Egipcjanie używali tej samej metody, aby balsamować zwierzęta, jak i ludzi, co zaskakuje naukowców.
balsam , balsamowanie , balsamowiec , balsamista balsamiczny
(bálsamon) → żywica jednego z gatunku drzew
angielski: (1.1) embalm czeski: (1.1) balzamovat duński: (1.1) balsamere francuski: (1.1) embaumer hiszpański: (1.1) emnbalsamar interlingua: (1.1) imbalsamar niemiecki: (1.1) balsamieren norweski (bokmål): (1.1) balsamere norweski (nynorsk): (1.1) balsamere, balsamera nowogrecki: (1.1) ταριχεύω, βαλσαμώνω słowacki: (1.1) balzamovať szwedzki: (1.1) balsamera węgierski: (1.1) balzsamoz