__TOC__ indeterminizm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;
(1.1)
(1.1) determinizm
determinacja , determinizm , determinista , deterministka , deterministyczność , zdeterminowanie , indeterminista , indeterministka , indeterministyczność , determinowanie determinować , zdeterminować deterministyczny, indeterministyczny, zdeterminowany derministycznie
→ nie- + określać
angielski: (1.1) indeterminism białoruski: (1.1) індэтэрмінізм duński: (1.1) indeterminisme fiński: (1.1) indeterminismi francuski: (1.1) indéterminisme hiszpański: (1.1) indeterminismo kataloński: (1.1) indeterminisme koreański: (1.1) 비결정론 (pigyŏlchŏngnon) łaciński: (1.1) indeterminismus łotewski: (1.1) indeterminisms niderlandzki: (1.1) indeterminisme niemiecki: (1.1) Indeterminismus nowogrecki: (1.1) ιντετερμινισμός ormiański: (1.1) ինդետերմինիզմ (indeterminizm) portugalski: (1.1) indeterminismo rosyjski: (1.1) индетерминизм słowacki: (1.1) indeterminizmus szwedzki: (1.1) indeterminism ukraiński: (1.1) індетермінізм uzbecki: (1.1) indeterminizm węgierski: (1.1) indeterminizmus włoski: (1.1) indeterminismo
indeterminizm ()
rzeczownik (1.1) indeterminizm