chiromancja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach;
(1.1) chirologia
(1.1) chirognomia, chirognozja
chiromanta , chiromancista , chiromantyk chiromantka chiromancki, chiromantyczny
< (kheír + manteía) → dłoń + wróżba, jasnowidzenie
angielski: (1.1) chiromancy, palmistry baskijski: (1.1) kiromantzia białoruski: (1.1) хірамантыя bułgarski: (1.1) хиромантия duński: (1.1) kiromanti esperanto: (1.1) kiromancio, ĥiromancio, mandivenado hiszpański: (1.1) quiromancia interlingua: (1.1) chiromantia norweski (bokmål): (1.1) kiromanti norweski (nynorsk): (1.1) kiromanti nowogrecki: (1.1) χειρομαντεία rosyjski: (1.1) хирома́нтия słowacki: (1.1) chiromantia szwedzki: (1.1) kiromanti ukraiński: (1.1) хірома́нтія węgierski: (1.1) kiromantia, tenyérjóslás włoski: (1.1) chiromanzia