aranżacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dostosowanie przestrzeni lub wnętrza pod względem funkcjonalnym albo estetycznym (1.2) zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej;
aranżowanie aranżować , zaaranżować aranżowany
→ porządkować, załatwiać układać
angielski: (1.2) arrangement białoruski: (1.2) аранжыроўка bułgarski: (1.2) аранжимент , аранжировка estoński: (1.1) sisekujundus; (1.2) arranžeering francuski: (1.2) arrangement hiszpański: (1.1) arreglo , disposición ; (1.2) arreglo niemiecki: (1.1) Arrangement nowogrecki: (1.1) διασκευή ; (1.2) διασκευή rosyjski: (1.2) аранжировка szwedzki: (1.2) arrangemang