helota ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty (1.2) niewolnik
(1.1-2)
< (heílōtes)
angielski: (1.1) helot białoruski: (1.1) ілот czeski: (1.1) hélóta , hélót francuski: (1.1) ilote hiszpański: (1.1) ilota niemiecki: (1.1) Helote słowacki: (1.1) helóta starogrecki: (1.1) ειλώτης ukraiński: (1.1) ілот węgierski: (1.1) helóta włoski: (1.1) ilota