improwizacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) komponowanie muzyki, pisanie utworów, wygłaszanie przemówień pod wpływem chwili i bez przygotowania (1.2) wynik działania będącego improwizacją (1.1) (1.3) działanie pod wpływem chwili, nieprzygotowane zawczasu
(1.1-3)
improwizować , zaimprowizować
< → nieprzewidziany
angielski: (1.1) improvisation baskijski: (1.1) inprobisazio białoruski: (1.1) імправізацыя bułgarski: (1.1) импровизация ; (1.2) импровизация ; (1.3) импровизация francuski: (1.1) improvisation niemiecki: (1.1) Improvisation rosyjski: (1.1) импровизация słowacki: (1.1) improvizácia ukraiński: (1.1) імпровізація węgierski: (1.1) improvizáció