ke ()
rzeczownik (1.1) dym
ketu, keztatu ketsu
ke ()
spójnik (1.1) że (1.2) żeby, aby, by
(1.1) Diru al la patro, ke mi estas diligenta. → Powiedz ojcu, że jestem pilny. (1.2) Mi volas ke vi tien iru. → Chcę, żebyś tam poszła.
ke ()
rodzajnik określony liczby pojedynczej… (1.1) …stawiany przed rzeczownikami zaczynającymi się na "a", "e", "o" oraz "k", a także przed niektórymi sławami zaczynającymi się na zwarcie krtaniowe i literę "p"
(1.1) He lawaiʻa no ke kai pāpaʻu, he pōkole ke aho; he lawaiʻa no ke kai hohonu, he loa ke aho. → Rybak płytkiego morza ma krótką linę, rybak głębokiego morza ma długą linę. (hawajskie przysłowie)
(1.1) w pozostałych przypadkach używa się ka
ke ()
spójnik (1.1) że
ke ()
rzeczownik (1.1) żółw
ke ()
czasownik (1.1) chcieć / zechcieć
ke ()
spójnik (1.1) ponieważ
ke ()
rzeczownik (1.1) ka, nazwa litery K / k
(1.1)
(1.1)