edzeca ()
przymiotnik (1.1) małżeński, matrymonialny (1.2) małżeński (związany z małżeństwem homoseksualnych mężczyzn)
(1.1-2)
(1.1) Ĉar, sin dediĉinte al Iŝtar, do al senedzeco, ŝi neniel povus celi edzecan feliĉon kun li.Heinrich August Luyken - Pro Iŝtar - Ferdinand Hirt & Sohn en Lepsiko – 1924, a także INKO – Novembro 2000, paĝ. 206. → Bowiem, poświęciwszy się Isztar, a więc panieństwu, w żaden sposób nie mogłaby zmierzać do małżeńskiego szczęścia z nim. (1.1) Juna naivulino devas unufoje plenskribi hotelslipon. Ĉe la rubriko „sekso” ŝi skribas blonda, kaj ĉe la rubriko “edzeca stato” ŝi deklaras: du foje semajne.Louis Beaucaire – Kruko kaj Baniko en Bervalo – INKO 2000 - paĝ. 48. → Młoda naiwniaczka pewnego razu musi wypełnić kartę hotelową. W rubryce „płeć” pisze jasnowłosa, a w rubryce „stan małżeński” oświadcza; dwa razy tygodniowo.
(1.1) edzeca infano → dziecko małżeńskie • edzeca juro → prawo małżeńskie (część prawa rodzinnego) (1.2) samseksa / samseksema edzeco → małżeństwo homoseksualne (męskie)
(1.1) geedzeca, geedza, edziĝa, geedziĝa
(1.1) eksteredzeca
edzo, edzino, edzeco, edzigo, edziĝo, geedziĝo, novgeedzoj edzigi, edziĝi, edzinigi, edziniĝi geedzeca, geedza, edziĝa, geedziĝa, eksteredzeca, senedza
(1.2)