szmalcownik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) podczas II wojny światowej: osoba, która szantażowała ukrywających się Żydów lub pomagających im Polaków wydaniem władzom okupacyjnym;
(1.1)
(1.1) Armia Krajowa wykonała wyrok śmierci na pierwszym szmalcownikuMatthew Brzezinski, Armia Izaaka. Walka i opór polskich Żydów, 2013.. (1.1) Żydowska rodzina oddała szmalcownikowi wszystkie pieniądze. (1.1) Z wyroków sądów podziemnych ginęli konfidenci, szmalcownicy, gorliwi gestapowcy i policjanci, urzędnicy gestapo i administracji okupanta, strażnicy z Pawiaka, a także szczególnie znienawidzeni funkcjonariusze Urzędów PracyKarol Mórawski, Warszawa: dzieje miasta, 2003, s. 322..
(1.1) szantażysta, kolaborant, zdrajca
szmalcownictwo , szmal
→ kara