novgeedzoj ()

rzeczownik (1.1) nowożeńcy, państwo młodzi

(1.1)

(1.1) Estis tio novgeedzoj, mirtobranĉetoj sur la koroneto estis sufiĉe freŝaj.Jaroslav Hašek – La brava soldato Švejk – Parto IV – Daŭde la glora batregalo - INKO - 2001- paĝ.96. → Byli to nowożeńcy, gałązki mirtu na wianuszku były dość świeże. (1.1) La novgeedzoj transloĝiĝis al familio Kmoĥ, numero 62, kie naskiĝis al ili la unua filino.František Kožík – La plej eminenta inter Pierotoj – INKO 2001, paĝ. 9. → Nowożeńcy przeprowadzili się do rodziny Kmoch, numer 62, gdzie urodziła się im pierwsza córka.

edzo, edzino, edzeco, edzigo, edziĝo, geedziĝo, novedzo edzigi, edziĝi, edzinigi, edziniĝi edzeca, geedzeca, geedza, edziĝa, geedziĝa