dźwięczeć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( dźwięknąć, zadzęczeć) (1.1) wydawać dźwięk (1.2) być wyczuwalnym w mowie
(1.1-2)
(1.1) Za to na łąkach wesoło dźwięczały żelaza kosarzy ścinające bujnie porosłą trawę (…)
(1.1) brzmieć, rozbrzmiewać
dźwięczenie , dźwięcznik , dźwięczność , dźwięk , dźwiękowiec dźwięczny dźwięcznie
angielski: (1.1) ring, resound białoruski: (1.1) гучаць francuski: (1.1) sonner hiszpański: (1.1) sonar kaszubski: (1.1) zwãczec niemiecki: (1.1) klingen, tönen włoski: (1.1) tintinnare