antaŭsento ()
rzeczownik (1.1) przeczucie
(1.1)
(1.1) Nelonge pripensante, li returniĝis, kvazaŭ tuŝita per subita malbona antaŭsento.Henryk Sienkiewicz - Tra dezerto kaj praarbaro - El pola tradukis M. Sygnarski - Eldonita de GEO – 2015 - Ĉapitro XXXIX. → Nie namyślając się dłużej, zawrócił, jakby tknięty nagłym złym przeczuciem. (1.1) Se vi estas malsana, se vi havas nur la plej malgrandan antaŭsenton fariĝi tia, tiam lasu min – mi parolos al vi en tempo pli oportuna. Tiu ĉi novaĵo ne estas por malfortika korpo.F. Schiller – La rabistoj – El germana lingvo tradukis L. Zamenhof – Centra Librejo Paris 1928. → Jeśli jesteś chory, jeśli masz tylko najmniejsze przeczucie stać się takim, wtedy pozwól mi – powiem ci w czasie dogodniejszym. To nie jest nowina dla słabego ciała.
sento, sentemeco, sentiveco, kunsento, premsento antaŭsenti, senti, sentigi, sentivigi, sentiviĝi, eksenti senta, sentebla, sentema, sentiva, nesentebla, nesentema, sensenta