novaĵo

novaĵo ()

rzeczownik (1.1) nowość (1.2) nowina, wiadomość (1.3) nowinka (techniczna), innowacja, nowe (w użyciu rzeczownikowym)

(1.1-3)

(1.1) Eksciinte de Hiram, ke la Fenicianoj donacis al li la pastrinon, la kronprinco volis plej baldaŭ havi ŝin en sia domo, ne tial ke li ne povis vivi sen ŝi, sed ĉar ŝi estis por li novaĵo.Bolesław Prus - La faraono - El pola tradukis Kazimierz Bein – Kabe - Eldonita de GEO – 2015 - Dua libro - Ĉapitro XIII. → Dowiedziawszy się od Hirama, że Fenicjanie darowali mu kapłankę, następca jak najprędzej chciał ją mieć w swym domu, nie dlatego, ażeby bez niej nie mógł żyć, lecz że stanowiła dla niego nowość. (1.2) Mi invitis vin, sinjoroj, al mi, por komuniki al vi tre malagrablan novaĵon: al ni venas revizoro.N.V. Gogol - La revizoro - Elrusigita de L. Zamenhof - laŭ la eldono de Ĉina Esperanto-Eldonejo, Beijing, 1982. → Zaprosiłem was panowie, do mnie, w celu zakomunikowania wam bardzo niemiłej nowiny: jedzie do nas rewizor. (1.3) Mi pensas, ke tio ĉi estas antaŭ nelonge enkondukita novaĵo.W. Shakespeare – Hamleto – Tradukis L. Zamenhof - Francujo — Hachette et Cie, Paris. → Myślę, że jest to niedawno wprowadzona nowinka.

(1.2) Bona Novaĵo → Dobra Nowina (Ewangelia) • neatendita novaĵo → nieoczekiwana wiadomość

(1.2) sciigo (1.3) novigo, novigaĵo

noveco, novismo, novulo, novulino, novigo, novigaĵo, malnovaĵo, malnoveco, retnovaĵoj novigi, renovigi, renoviĝi nova, novega, malnova nove