plugawy ()
przymiotnik jakościowy (1.1) budzący głęboki wstręt
(1.1)
(1.1) Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna, w ten letni tak piękny poranek: u zakrętu leżała plugawa padlina na ścieżce żwirem zasianejCharles Baudelaire Padlina, tłum. Mieczysław Jastrun. (1.1) […] tak marnie wszytko utracił, iż świnie paść musiał, a młóto jadać musiał z koryta plugawego pospołu z nimi […]M. Rej: Żywot człowieka poćciwego (1.1) …mieszkają w lasach, jedzą strawy plugawe, nie sromają się wobec rodziców mówić rzeczy ladaceSzczęsny Morawski, Sądecczyzna, Kraków 1863, s. 6.
(1.1) obrzydliwy, odrażający, ohydny, ordynarny, paskudny
plugawiec , plugastwo , plugawość , plugawienie plugawić plugawo
angielski: (1.1) filthy, foul duński: (1.1) væmmelig, modbydelig, afskyelig, ækel, ulækker kaszubski: (1.1) plëgawi niemiecki: (1.1) derb, ordinär, unflätig wilamowski: (1.1) byzudułt włoski: (1.1) lurido