ubijać ()
czasownik przechodni niedokonany ( ubić) (1.1) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie (1.2) bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego (1.3) powodować czyjąś śmierć (1.4) zadać śmierć zwierzęciu czasownik zwrotny niedokonany ubijać się ( ubić się) (2.1) być ubijanym
(1.1) bić, trzepać (1.2) utwardzać (1.3) zabijać, tłuc
(1.1) przyrządzać
(1.2) wygładzać, wyrównywać
ubijacz , ubijak , ubijanie , bijak , bijatyka , ubicie ubić , bić
ubijać interes • ubijać jak psa
angielski: (1.1) beat, churn, whip; (1.2) level; (1.3) slay; (1.4) slaughter białoruski: (1.1) збіваць; (1.2) убіваць; (1.3) забіць; (1.4) зарэзаць, забіць; (2.1) убівацца duński: (1.1) piske; (1.2) slå; (1.3) slagte fiński: (1.3) teurastaa francuski: (1.1) fouetter; (1.2) damer; (1.3) tuer hiszpański: (1.1) batir; (1.2) apisonar; (1.3) matar kaszubski: (1.1) ubijac; (1.2) udeptëwac, uklepëwac; (1.3) zabijac niemiecki: (1.1) schlagen; (1.2) stampfen; (1.3) erlegen, schlachten rosyjski: (1.1) взбивать; (1.3) колоть włoski: (1.1) montare