westchnienie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji
(1.1) Cesia z westchnieniem pomyślała, że płomienni bruneci niekoniecznie potrzebni są w każdej minucie życia.
(1.1) westchnięcie
westchnięcie westchnąć obiekt westchnień
angielski: (1.1) gasp, sigh baskijski: (1.1) hasperen bułgarski: (1.1) въздишка , вдишване chorwacki: (1.1) uzdah czeski: (1.1) povzdech , vzdech fiński: (1.1) henkäisy, hengenveto, huokaus francuski: (1.1) soupir hiszpański: (1.1) suspiro kaszubski: (1.1) wzdichnienié , wzdich litewski: (1.1) alsuojimas , atodūsis łotewski: (1.1) elsošana , nopūta niderlandzki: (1.1) zucht niemiecki: (1.1) Seufzer nowogrecki: (1.1) στεναγμός portugalski: (1.1) suspiro rumuński: (1.1) gâfâit , oftat , suspin słowacki: (1.1) povzdych , vzdych słoweński: (1.1) vzdih szwedzki: (1.1) flämtning , suck ukraiński: (1.1) зітхання węgierski: (1.1) sóhaj włoski: (1.1) sospiro