dżin ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) anglosaski alkohol gatunkowy o smaku i zapachu jałowca
(1.1) (2.1)
(1.1) dżinn (2.1) jałowcówka; gin, dżynMaciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 45.
(1.1) demon, duch, duszek, istota (2.1) alkohol, wódka
dżinn
(1.1) (2.1) ←
angielski: (1.1) genie, jinn; (2.1) gin hiszpański: (1.1) genio ; (2.1) ginebra kataloński: (2.1) ginebra niemiecki: (1.1) Dschinn , Flaschengeist ; (2.1) Gin nowogrecki: (1.1) τζίνι ; (2.1) τζιν , τζινέβρα ukraiński: (1.1) джин (džyn)