wydarzać się ()
czasownik zwrotny niedokonany ( wydarzyć się) (1.1) stawać się faktem
(1.1)
(1.1) Nierzadko wreszcie wydarza się wypadek, że indywidualności są całkiem różne lecz równo silne i wtedy nie może przyjść do żadnego kompromisu, a pożycie takich dwojga osób jest piekłem na ziemi lub też prowadzić musi do rozejścia.
(1.1) dokonywać się, dopełniać się, dziać się, nastawać, następować,przychodzić, realizować się, rozgrywać się, spełniać się, stawać się, zdarzać się
wydarzyć się
angielski: (1.1) happen francuski: (1.1) avoir lieu hiszpański: (1.1) ocurrir, suceder kaszubski: (1.1) wëdôrzac sã niemiecki: (1.1) geschehen, sich ereignen staroangielski: (1.1) weorþan, wurþan, wyrþan włoski: (1.1) avvenire, succedere