__TOC__ ()
5
()
czasownik (1.1) wychodzić, opuszczać przyimek (2.1) z, ze, od (w kierunku od mówiącego na zewnątrz) partykuła (3.1) w funkcji przedrostka: od-, wy-, roz- (wskazująca na ruch na zewnątrz lub dokonanie się czynności)
(1.1) 我出电梯后观察他有一会了。(wǒ chū diàntī hòu guānchá tā yǒu yī huǐ le) → Obserwowałam go przez chwilę po wyjściu ( po tym jak wyszłam) z windy. (2.1) (3.1) 这些树在秋天会开出黄色的小花。(zhèxiē shù zài qiūtiān huì kāi chū huángsè de xiǎohuā) → Te drzewa jesienią rozkwitną na żółto.
(3.1) 出 zwykle dodaje się po słowie (najczęściej czasowniku) w celu podkreślenia jego dokonania i/lub kierunku zjawiska (od mówiącego na zewnątrz, oddalając), na przykład: 给 = dawać → 给出 = oddawać 流 = płynąć → 流出 = odpływać 租 = najmować → 租出 = wynajmować natomiast 出 dodane przed słowem (czasownikiem lub rzeczownikiem) zazwyczaj tworzy rzeczowniki odczasownikowe, znaczeniowo związane z ruchem na zewnątrz i/lub od rozmówcy: 租 = najmować → 出租 = wynajem 门 = drzwi → 出门 = wyjście 血 = krew → 出血 = krwawienie
(1.1) 出国 → opuszczać kraj (=wyjeżdżać za granicę) • 出院 → wyjść ze szpitala
(1.1) 入 (2.1) 进
出发 • 出门 • 出口 • 拿出 • 出生 • 出现 • 出名 出口 • 出门 • 出发 • 出生 • 出现 出口 • 出名 出口
→ stopa + jaskinia ( wyjść to wystawić stopę na zewnątrz jaskini)
() シュツ, スイ; で.る, だ.す, い.でる, い.だす, -で, -だ.す, ; いず/いづ, いで, じ, すっ, すつ, てん
rzeczownik (1.1) で → wychodzenie, wypływanie, pochodzenie (1.2) で → coś, co wychodzi, wypływa
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , 思い出, 思い出す, 吹き出す
声を出す