pobóść ()
czasownik przechodni dokonany ( brak) (1.1) o zwierzęciu: kilkukrotnie uderzyć rogami czasownik zwrotny dokonany pobóść się ( brak) (2.1) o zwierzętach: kilkukrotnie uderzyć siebie nawzajem rogami
(1.1) (2.1)
(1.1) Ogień w drewutni szczęśliwie w porę ugaszono, natomiast koza pobodła mnie dotkliwie, co matka uznała za usprawiedliwione. (2.1) Mierzyli się wzrokiem, a brody sterczały i mieli wygląd kozłów, które się za chwilę pobodą.
kaszubski: (1.1) pòbósc