kler () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju
(1.1)
(1.1) Hierarchia kościelna nie traktuje świeckich jako partnera do dyskusji o sprawach Kościoła, ponieważ przez wieki stan świecki traktowany był jako podrzędny wobec kleru.z forum internetowego
(1.1) duchowieństwo
(1.1) laikat
(1.1) duchowny
klerykalność , klerykalizm , klerykalizacja , kleryk , klerykat , klerykał , klerykałka klerykalny, klerycki
<
angielski: (1.1) clergy bułgarski: (1.1) клир chorwacki: (1.1) kler duński: (1.1) kleresi , præsteskab esperanto: (1.1) pastraro francuski: (1.1) clergé hiszpański: (1.1) clero islandzki: (1.1) prestastétt , klerkastétt kaszubski: (1.1) kler niemiecki: (1.1) Klerus nowogrecki: (1.1) κλήρος , ιερατείο szwedzki: (1.1) prästerskap węgierski: (1.1) klérus włoski: (1.1) clero , chiericato , clericato
kler ()
(1.1) wykształcony
klera, malklera klereco, klerigado, klerismo, klerulo, klerularo, malklereco, malklerulo, senklerulo klerigi
kler ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kler
(1.1) ksãża, kapłanowie, kapłani
klerik , klerikalizm , klerikał , klerikała klerikalny
<
kler ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) kler
(1.1) klerofašizem
klerik , klerikalec , klerikalka , klerikalizem , klerikalstvo klerikalen, kleriški
<