dekutimigi ()
czasownik (1.1) odzwyczajać, odzwyczaić
(1.1)
(1.1) Li pensis, ke tio estas la suno, kiu denove montriĝis. “Mi dekutimigis lin, ke li plu ne ardu sur min kaj ne rigardaĉu min"Hans Christian Andersen, Fabeloj, (Neĝulo), tłum. L. Zamenhof, wyd. GEO 2015.. → Pomyślał, że to jest słońce, które znowu pokazało się. „Odzwyczaiłem je, aby dalej nie promieniowało na mnie i nie gapiło się na mnie". (1.1) Mi aĉetis, laŭ la konsilo de kuracisto, gutojn, kiujn mi enmiksis en la kafporcion de mia edzo, por dekutimigi lin de la trinkado de vinoPaul de Lengyel, Libro de l’ humoraĵo, INKO 2002.. → Kupiłam, za radą lekarza, krople, które wmieszałam w porcję kawy mojego męża, aby odzwyczaić go od picia wina.
dekutimiĝi, kutimigi