nekutimaĵo ()
rzeczownik (1.1) niezwykłość
(1.1)
(1.1) „Wagon Lit Konduktoro mem metas la pakaĵojn. Nekutimaĵo”Agatha Christie, Murdo en la Orienta Ekspresso, tłum. Etulo, dostęp przez stronę eo.wikipedia.org/wiki/Agatha_Christie.. → „Konduktor Wagon Lit sam kładzie bagaże. Niezwykłość”. (1.1) Lia edukiĝo lernigis al li imiti novaĵojn kaj nekutimaĵojn, kaj nun lia natura scivolemo, komuna al homoj kaj simioj, instigis al li malfermi la kestegon kaj esplori ĝian enhavonEdgar Rice Burroughs, Tarzan de la Simioj, tłum. Donald J. Harlow, wyd. GEO 2015.. → Jego wychowanie kazało mu naśladować nowości i niezwykłości, a teraz przyrodzona ciekawość, wspólna ludziom i małpom, nakazywała mu otworzyć skrzynię i zbadać jej zawartość.
(1.1) nekutimaĵo de eventoj → niezwykłość zdarzeń