scivoli ()
czasownik (1.1) być ciekawym
(1.1)
(1.1) Vi divenis, ke mi scivolis pri vi, sinjoro, kiam vi rimarkis mian surpriziĝon, sed, konigante vin al mi, vi ne sukcesis dispeli mian perpleksonMiguel de Cervantes Saavedra, La inĝenia hidalgo don Quijote de La Mancha, str. 452, tłum. Fernando de Diego, wydanie drugie Hiszpańskiej Esperanckiej Federacji, 2016.. → Domyśliłeś się, że byłem ciekawy ciebie, panie, kiedy zauważyłeś moje zaskoczenie, lecz przedstawiając się mnie, nie zdołałeś rozproszyć mojego zakłopotania. (1.1) Ŝi ripetis plurfoje tiun vortoasocion kun la mieno de frandema knabineto ĝuanta bombonon. “Kiu edukis vin? Kie?” la detektivo scivolisJohán Valano (Claude Piron), Ĉu li bremsis sufiĉe?, wyd. GEO 2015.. → Powtarzała wiele razy ten frazeologizm z miną łakomej dziewczynki cieszącej się cukierkiem. Kto wychowywał cię? Gdzie?” ciekawy był detektyw.
scivolo scivola scivole