__TOC__ ulykke ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wypadek (1.2) nieszczęście
(1) en ulykke, ulykken, ulykker, ulykkerne
(1.1) Efter ulykken mistede pigen hørelsen i det ene øre. → Po wypadku dziewczynka straciła słuch w jednym uchu. (1.1) Ulykker med håndværktøj som fx hobbyknive, vinkelslibere, slibemaskiner og boremaskiner resulterer ofte i alvorlige skader på fingre og hænder. → Wypadki z narzędziami ręcznymi, takimi jak np. nożyki, szlifierki kątowe, szlifierki i wiertarki kończą się często poważnymi obrażeniami palców i dłoni. (1.2) Går man under en stige, risikerer man at få syv års ulykke. → Przechodząc pod drabiną ryzykuje się siedem lat nieszczęścia.
(1.1) arbejdsulykke • bilulykke
(1.2) lykke
lykke ulykkelig, lykkelig lykkeligvis
(1.2) en ulykke kommer sjældent alene
ulykke ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) wypadek, katastrofa (1.2) nieszczęście, pech
(1.1) en ulykke, ulykken, ulykker, ulykkene lub ei ulykke, ulykka, ulykker, ulykkene
(1.1) Foreldrene hans omkom i bilulykke i fjor. → Jego rodzice zginęli w zeszłym roku w wypadku samochodowym. (1.2) Hvis en svart katt krysser veien foran deg, kan det bety ulykke. → Jeśli czarny kot przebiegnie ci drogę, może to oznaczać nieszczęście.
(1.1) arbeidsulykke • bilulykke • dødsulykke • flyulykke • møteulykke • togulykke • trafikkulykke
ulykkelig ulykkeligvis lykke
gjøre en ulykke på seg • komme i ulykka
<
ulykke ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wypadek, katastrofa (1.2) nieszczęście, pech
(1.1) ei ulykke, ulykka, ulykker, ulykkene
(1.1) arbeidsulykke • bilulykke • dødsulykke • flyulykke • møteulykke • trafikkulykke
ulykkeleg ulykkelegvis
gjere ei ulykke på seg • kome i ulykka
<
ulukke