moralisto ()
rzeczownik (1.1) moralista
(1.1)
(1.1) Eble, post kiam li maljuniĝis, li fariĝis obstina moralisto de KonfuceanismoBakin. La Familio, tłum. Vejdo, Ĉina Esperanto-Eldonejo, ELERNO.. → Może później, kiedy zestarzeje się, stanie się zaciekłym moralistą konfucjanizmu. (1.1) Mi trovis tiun manian moraliston hodiaŭ matene en la ĝardeno tie kaj mi aŭdis la tutan aferonG. K. Chesterton, La naiveco de pastor Brown, str. 126, tłum. Cecil Bean, INKO 2000.. → Odnalazłem tego maniakalnego moralistę dziś rano tam w ogrodzie i słyszałem całą sprawę.
(1.1) kristana moralisto → chrześcijański moralista • unika moralisto → niepowtarzalny moralista
moralaĵo, moraleco, moralismo, moralo moralista