__TOC__ cocooning ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) styl życia polegający na celebrowaniu domatorstwa
(1.1) Chęć nieruszania się z własnego domu, owego bezpiecznego kokonu, można uznać za przyczynę pojawienia się cocooningu, tj. włączenia się do sieci, dzięki której bez wysiłku i ryzyka dokonuje się zakupów i załatwia wszelkie sprawyWacław Šmid, Leksykon menedżera, Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, 2000, s. 59..
(1.1) domatorstwo
francuski: (1.1) cocooning
cocooning ()
(1.1)
cocoon cocoon
cocooning ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cocooning