kadryl ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) figurowy taniec salonowy, tańczony parami w grupach, popularny w XIX wieku; (1.2) muzyka do kadryla (1.1) (1.3) gatunek czarnego salcesonu najniższej jakości (1.4) lekka jedwabna tkanina w kratkę (1.5) układ choreograficzny polegający na wykonywaniu ustalonych figur konno przez wielu jeźdźców (1.6) tania kaszanka lub kiełbasa
(1.1-6)
(1.1) We fraczku francuskim […] dostawał się tu i owdzie na bale, wprowadzany przez zamożniejszych kolegów, i hulał do upadłego. Umiał już prowadzić angielskie kontredanse, francuskie kadryle, strasburskie i styryjskie sztajery. (1.2) Bernard powstał, pchnął nogą taburet do pianina i zaczął ze wściekłą brawurą grać trzecią figurę kadryla. (1.3) Jeśli raban ma być większy, trzeba psu dołożyć jeszcze 10 deka kadryla.
(1.1) prosić do kadryla (1.3) rzucić kęs kadryla
(1.6) hycel
(1.1-2) (1.3-4)
(1.3, 1.5) zobacz też: Indeks:Polski - Gwara warszawska
(1.5) angielski: (1.1) quadrille białoruski: (1.1) кадрыля ; (1.2) кадрыля bułgarski: (1.1) кадрил ; (1.2) кадрил duński: (1.1) kvadrille ; (1.5) kvadrille francuski: (1.1) quadrille interlingua: (1.1) quadrilla niemiecki: (1.1) Quadrille norweski (bokmål): (1.1) kvadrilje ; (1.2) kvadrilje norweski (nynorsk): (1.1) kvadrilje ; (1.2) kvadrilje rosyjski: (1.1) кадриль ; (1.2) кадриль szwedzki: (1.1) kadrilj ; (1.2) kadrilj ; (1.5) kadrilj ukraiński: (1.1) кадриль ; (1.2) кадриль